Rihapja e debatit për ndarjen administrativo-territoriale po rikthen në qendër dy pyetje: sa bashki duhet të ketë vendi dhe a po ndërtohet reforma mbi logjikën e shërbimeve apo mbi llogari elektorale. Në këtë klimë, mos-pjesëmarrja e opozitës e bën më të lehtë kalimin e vendimeve me shumicë, por e dobëson legjitimitetin politik të rezultatit final.
Komisioni i posaçëm është thirrur të vijojë punën edhe kur Partia Demokratike nuk merr pjesë në mbledhje, çka ka rikthyer diskutimin për ndryshime në përbërje dhe raport force brenda komisionit.
Në shumicë është artikuluar një afat ambicioz për mbylljen e procesit, me idenë që reforma të jetë gati brenda verës, përpara zgjedhjeve vendore; kjo lidhet me synimin që pjesa territoriale të mbyllet deri në korrik 2026.
Debati publik për numrin e bashkive dhe mënyrën si matet bilanci i reformës 2014–2015 vijon, ndërsa në tryezë mbetet edhe diskutimi për numrin e bashkive dhe logjikën e reformës.
- Nëse shumica do të ndryshojë formalish përbërjen e komisionit pas mos-pjesëmarrjes së opozitës dhe si do të argumentohet ky hap në Kuvend.
- Nëse afati për ta pasur hartën gati deri në korrik 2026 do të mbetet i realizueshëm pa konsensus politik.
Ndarja territoriale përcakton jo vetëm hartën e pushtetit vendor, por edhe kapacitetin real të bashkive për të ofruar shërbime, për të menaxhuar staf dhe për të thithur fonde. Kur opozita qëndron jashtë procesit, vendimi mund të kalojë më shpejt, por rrezikon të shihet si reformë me një palë dhe të hapë konflikt të ri politik në zbatim — pikërisht në prag të një cikli zgjedhor vendor.