Kur paga përcaktohet nga formula dhe jo nga marrëveshja politike, konflikti zhvendoset te interpretimi i standardeve: çfarë është “pavarësi” dhe çfarë është “privilegj”, dhe kush e vendos kufirin.
Diskutimi u ndez pas publikimit të regjistrimit të seancës në Gjykatën Kushtetuese dhe polemikës se kërkesa synon rritje të konsiderueshme, me pretendimin se gjyqtarët sot paguhen në nivele të krahasueshme me Greqinë.
Në debat u artikulua se kërkesa për pagat mund të shihet si tentativë për t’u imponuar mbi pushtetet e tjera, duke e kthyer çështjen nga teknike në politike.
Në planin publik, u vendos theksi te përmasa financiare dhe te pyetja se si do të mbulohet rritja, nëse vendimi do të imponojë një barrë të re mbi buxhetin, ndërsa u përsërit se kërkohen rritje mbi 2 mijë euro.
Vëmendja është te vendimi i Gjykatës Kushtetuese dhe te mënyra si do të justifikohet formula: a krijon precedent për kategori të tjera në administratë dhe a hap një spirale të re kërkesash.
Pagat në drejtësi lidhen drejtpërdrejt me integritetin dhe me aftësinë për të mbajtur profesionistë, por gjithashtu me besimin publik se sistemi nuk i jep vetes rregulla të veçanta. Një vendim me efekt buxhetor të madh mund të ndikojë te prioritetet sociale—nga shërbimet publike te investimet—dhe të krijojë tension afatgjatë mes institucioneve.