Kur dosjet financiare bëhen publike, skandali kalon nga “thashetheme” në verifikim dokumentar. Ky është një test për etikën politike: jo vetëm çfarë ndodhi, por si reagon një sistem partie kur presioni rritet dhe dëmi reputacional bëhet i matshëm.
Në qendër janë detaje për transferta financiare dhe për mënyrën si janë interpretuar politikisht, me dorëheqjen që vjen pas presionit publik dhe partiak.
Në një tjetër shtresë të çështjes, publikimet përfshijnë edhe materiale ku përmenden shifra totale më të larta dhe deklarata bankare të publikuara në SHBA.
Dy pyetje do të përcaktojnë vijimin: nëse dalin dokumente të tjera financiare dhe nëse pasojat kalojnë nga politika te hetimet zyrtare. Në raste të tilla, ritmi i publikimeve shpesh e mban krizën gjallë më gjatë se një cikël lajmesh.
Kjo është prova se transparenca nuk është vetëm vlerë morale, por edhe instrument pushteti: dokumentet riformësojnë karriera, aleanca dhe besimin publik. Kur standardi i llogaridhënies lëkundet, hapet një precedent i rrezikshëm—që lidhjet e dyshimta mund të “mbijetojnë” derisa të dalë një dokument i vetëm që i bën të pashmangshme pasojat.